FOTON

FOTON to najbardziej interesujący element układanki zwanej życiem.

Światłu nadawano od zawsze szczególne znaczenie. 

Było obecne w każdej religii, stając się uniwersalnym symbolem boskości, prawdy, mądrości i duchowego oświecenia, rozpraszając ciemność, która symbolizowała grzech, niewiedzę lub śmierć.

               Jeśli coś tak długo i tak mocno zajmuje naszą wyobraźnię, to z pewnością wymaga bliższego poznania. Tym bardziej, że foton ma cechę, która kiedyś zadziwiła fizyków -

dualność korpuskularno -falową. 

Żeby chociaż w niewielkim zakresie zrozumieć siebie, powinniśmy zdać sobie sprawę, że żyjemy

w przestrzeni czy inaczej mówiąc w środowisku fotonowym, ale patrzenie na to środowisko przez pryzmat biologii, nieprawdopodobnie zawęża możliwości poznawcze naszej wyobraźni. 

Forma życia jako obudowa WODY, ewolucyjnie przekształcała się właśnie w przestrzeni fotonowej. W przestrzeni tej fotony nieustannie odbijają się od granic form i niosą informację zwrotną. Wszystko staje się źródłem tych odbić czyli SYGNAŁÓW.

Odbiorcą sygnałów jest nasz WIR ŻYCIA. Wir życia czyli wir WODY. 

Wir życia nieustannie dokonuje fuzji FOTONÓW. Fuzje prowadzą do zamykania wody wewnętrznej, która zamyka się przed czymś, co nazwiemy WŻEREM FOTONOWYM.

Fundamentalna, najgłębsza relacja między otoczeniem i naszą własną formą życia odbywa się

na płaszczyźnie fotonowej - na łożu fotonowym. 

Jest to całkowicie pomijany aspekt relacji między JA, a otoczeniem. Nie mówimy o doznaniach dotykowych, smakowych, chemicznych, tylko fotonowych. 

Wszystkie formy życia przenikają sygnały rozchodzące się w polu fotonowym. Możemy więc poczuć sygnał odbity tysiące kilometrów o nas i to niemal natychmiast, bo fotony poruszają się

z prędkością światła.